دسته‌بندی نشده

اوزون تراپی برای پای دیابتی

 

اوزون تراپی برای پای دیابتی

زخم های پای دیابتی سنگینی برای جامعه دیابتی است. با افزایش صورتحسابهای پزشکی ، تا درمان ناموفق کسانی که از زخم پای دیابتی رنج میبرند میتوانند از روشهای درمانی جایگزین استفاده کنند.به دلیل ماهیت مولکولی ذاتی. با کمک علوم دارویی ، درمانهای مختلف O3 برای کمک به مبتلایان به زخم پای دیابتی در جامعه پزشکی شکوفا شده است. نتایج امیدوار کننده از طریق مطالعات متعدد دیده میشود. معمولاً مخلوطی از هر دو نوع O2 و O3 در دستگاههای تحت فشار مشاهده میشود كه در زخم پا تجویز میشود. برای سریعترین نتیجه ، زخمهای پا ، به ویژه زخم پای دیابتی، باید ارزیابی ، تمیز و درمان شود.

 

درمان نادرست زخم پای دیابتی

در صورت درمان نادرست زخم پای دیابتی  و عدم مراقبت از پا در اسرع وقت ، نتایجی مانند قطع عضو قابل مشاهده است. با آزمایشات بالینی با رشد سریع در درمان اوزون و تجویز سریع اوزون ، درمان اوزون ممکن است در حال افزایش باشد تا در خط مقدم درمان زخم پای دیابتی باشد. در کارآزماییهای بالینی شواهد قانع کننده ای دیده میشود ، اما برای درک کامل نقش اوزون در زخم پای دیابتی باید کارهای بیشتری انجام شود.

 

آمار مبتلایان به زخم پای دیابتی

زخمهای پا در بیماران مبتلا به دیابت شیرین 4-10٪ و در تمام عمر 25٪ بروز میکنند.  علاوه بر این ، واضح است که بیمارانی که زخم پای دیابتی دارند ، بیشتر از موارد فاقد در بیمارستان بستری میشوند. قطع عضو را میتوان به ایسکمی ، عفونت ، نوروپاتی ، بهبود نادرست زخم ، زخم ، گانگرن و ضربه اولیه جزئی نسبت داد. عفونتهای مکرر در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2  همراه با فشار کف پا زیاد عامل اصلی تعیین کننده زخم پای دیابتی است.  درمانهای معمول دبریدمان ، تخلیه مناطق اصطکاک و سایر مدیریتهای متداول زخمست. اگر درمان به تأخیر بیفتد ، عارضه نوروپاتیک و عروقی میتواند منجر به گانگرن یا حتی قطع عضو شود.

 

مشکلات زخم پای دیابتی

نه تنها مشکلات پا در بیماران دیابتی به عنوان یک عامل اصلی در هنگام بررسی عوارض مشاهده میشود ، بلکه به نظر میرسد با هزینه های سنگین همراه با درمان پای دیابتی یک بار هزینه وجود دارد.

 

استفاده از اوزون (O3) در جامعه پزشکی

استفاده از اوزون (O3) در جامعه پزشکی از اواسط قرن نوزدهم آغاز شده است. کاربرد دارویی اوزون به دلیل ماهیت ذاتی آن ناپایدار با گفتمان زیادی روبرو میشود. با این حال ، اعتقاد بر این است که اوزون را می توان در علوم دارویی با مزایای درمانی زیادی برای سیستمهای خاص بیولوژیکی آغاز کرد و فقط به عنوان یک رویکرد باطنی عمل نمیکند. دیده شده ست که اوزون در بسیاری از کاربردهای دارویی از مصارف در دندانپزشکی تا عقیم سازی مناسب ابزار پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد.  اثرات مفید اوزون در ارتوپدی ، مخاط و عفونتهای پوستی دیده شده ست.

 

آینده اوزون تراپی

اثرات آینده میتواند نشان دهد که از اوزون تراپی برای درمان نارسایی قلبی استفاده می شود.  علاوه بر این ، شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان میدهد از اوزون میتوان برای درمان زخم پای دیابتی استفاده کرد. یک مطالعه نشان داد که درمان با اوزون از طریق انسداد مقعدی می تواند شاخص گلیسمی همراه با جلوگیری از استرس اکسیداتیو در موشهای دیابتی را بهبود بخشد. اثربخشی را میتوان با میزان بسته شدن زخم در زخم پای دیابتی پس از استفاده از درمان اوزون اندازه گیری کرد. در اینجا ما شواهد مربوط به استفاده احتمالی از اوزون درمانی در زخم پای دیابتی را بررسی میکنیم.

 

ارزیابی و طبقه بندی زخم پای دیابتی

چندین روش مختلف برای ارزیابی شدت زخم پای دیابتی وجود دارد. متداول ترین سیستم طبقه بندی در دهه 1970 با نام طبقه بندی مگیت-واگنر ظاهر شد که خلاصه آن در [جدول 1] است. سیستم طبقه بندی Meggit-Wagner تقریباً طولانی ترین بوده است ، با این حال ، برخی از محققان معتقدند که فاقد ماده کلی برای توصیف ایسکمی و عوارض احتمالی ست. در اوایل دهه 1990 سیستم طبقه بندی عمیق تری که توسط دانشگاه تگزاس ایجاد شده بود ، ظاهر شد و در [جدول 2] خلاصه می شود.  اگرچه امروزه هر دو از این دو سیستم طبقه بندی بسیار استفاده میشود ، اما اعتقاد بر این است که طبقه بندی Meggit-Wagner بسیار ساده و طبقه بندی دانشگاه Texas Texas بیش از حد پیچیده است. این تا زمانی است که آمیت جین طبقه بندی جدیدی را بر اساس عوارض عفونی و غیر عفونی پیشنهاد داد که در [جدول 3] نشان داده شده است.

 

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شمار 1)

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شمار 1)

 

 

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شمار2)

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شمار 2)

 

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شماره3)

اوزون تراپی برای پای دیابتی(جدول شماره3)

 

ژن Intelectin 1 ITLN1

ژن Intelectin 1ITLN1 پروتئینی را رمزگذاری میکند که به عنوان امنتین شناخته میشود. به طور ذاتی ، امنتین دارای فعالیت گشادکننده عروق اندوتلیال و اقدامات ضد التهابی است. به همین دلیل ، اعتقاد بر این است که یک عامل محافظ در زخم پای دیابتی دارند هاست زیرا آنها عوارض عروقی هستند.به دنبال ارزیابی ارتباط نوع  از ژن ITLN و وقوع DF در بیماران مبتلا به T2DM تشخیص داده شده است. یک مطالعه با 670 نفر انجام شد. 204 نفر T2DM با DF داشتند ، 299 نفر T2DM بدون هیچ علامت DF داشتند و 167 نفر به عنوان یک کنترل سالم خدمت می کردند.

 

علاِئم زخم پای دیابتی 

دریافت که نوروپاتی ، بیماری ایسکمیک قلب ، رتینوپاتی ، چاقی ، سیگار کشیدن فعال و چربی خون در بیماران با T2DM و DF بیشتر از T2DM و بدون DF دیده میشود. علاوه بر این با سرعت بیشتری در گروه DF نسبت به شاهد سالم مشاهده شد. تیم وی نتیجه گرفت این نوع با افزایش شیوع DF در ارتباط است. وی همچنین دریافت که آلل A خاص جنس است و در مردان وجود دارد.

 

آزمایشات بالینی اوزون

بنابراین ، مردان با انواع تک نوکلئوتیدی (SNV) در معرض خطر DF هستند. در افراد مبتلا به DFU سیتوکینهای پیش التهابی بیش از حد بیان شده اند. سیتوکین هایی که در حال حاضر دیده می شوند عبارتند از: فاکتور نکروز تومور α (TNF-α) ، کموکین ها (به عنوان مثال ، CCL2) ، فاکتور 1 مشتق از سلول استروما (SDF-1) و اینترلوکین ها (IL) 1 و 6. داموداران و دیگران. نقش و ژنوتیپ IL-6 (rs1800795) ، TNF-α (rs1800629) و SDF-1 (rs361525) SNVs در زخم پای دیابتی  را مطالعه كرد.

مطالعات 

این مطالعه نشان داد که ژنوتیپ های IL-6-174 CC و GC در برابر دیابت محافظت میشوند ، اما هیچ ارتباطی با DFU یافت نشد. TNF-α-308 AA و GA با افزایش حساسیت نسبت به دیابت و زخم پای دیابتی ارتباط داشت. نقش SDF-1-801 AA و GA مشابه با IL-6-184 CC و GC با محافظت در برابر DFU نیز بود. این مطالعه از طریق سطح سرمی IL-6 ، TNF-α و انواع SDF-1 ، همراه با سایر نشانگرهای دیابتیک مورد مطالعه قرار گرفت.

 

خطرات زخم پای دیابتی

بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی در معرض ابتلا به بیماری شریانی محیطی (PAD) هستند. بعلاوه ، تقریباً 50٪ بیماران مبتلا به DFU با PAD نیز حضور دارند.  یک معاینه بدنی رایج برای بیماران دیابتی مبتلا به زخم پا ، استفاده از فشار سیستولیک فشار بازویی مچ پا (ABI-s) است. استفاده از تست ABI-s برای درک چگونگی پیشرفت PAD شدید در بیماران مبتلا به DFU است. با این حال ، بیماران دیابتی تمایل به کلسیفیه شریان های اندام تحتانی دارند و باعث ایجاد اختلال در فشار سیستولیک در شریانها پس از انقباض قلب میشوند.

 

مراقبت های بعد اوزون تراپی

به دلیل کلسیف شدن شریانهای اندام تحتانی ، می توان ABI را به دروغ بالا برد. یک مطالعه نشان می دهد به جای انجام ABI-s می توان فشار بازویی مچ پا-دیاستولیک (ABI-d) را انجام داد. Asbeutah و همکاران اندازه 51 بیمار حاضر با زخم پای دیابتی بود که 26 نفر از آنها با اندام تحتانی کلسیفیه شده و 25 نفر دیگر کلسیفیکاسیون ندارند. از 25 نفر دیگر به عنوان شاهد استفاده شد. به سادگی کافی ، هر دو ABI-s و ABI-d از طریق فشار اسیلوومتری بازو و مچ پا به صورت دو طرفه اندازه گیری شدند.

 

استفاده از آنالیز

استفاده از آنالیز واریانس (ANOVA) اهمیت آماری را در بین افراد با استفاده از ABI-s و ABI-d نشان داد که منجر به این نتیجه رسید که ABI-d ممکن است ابزاری بهتر برای بیماران مبتلا به DFU با شریانهای کلسیفیه شده باشد.  مطالعات بیشتری انجام شده است تا ببینید آیا سایر اشکال ارزیابی عروقی غیر تهاجمی می تواند برای ارزیابی PAD به طور قابل توجهی انجام شود. آزمایش تشخیصی مبتنی بر دستگاه رایج برای بیماران مبتلا به DFU و PAD احتمالی شامل سونوگرافی دوبلکس رنگی ، آنژیوگرافی MR ، رادیوگرافی ، کاپیلاراسکوپی ، فلبوگرافی ، داپلر موج پیوسته (CWD) و شاخص بازوی انگشت پا (TBI) است.

 

باورهای محققان  برای اوزون تراپی

برخی از محققان بر این باورند که آزمایش ABI به اندازه دیگر مانند CWD یا TBI مثر نیست. مطالعه ای انجام شد که در آن 117 شرکت کننده فقط 72 نفر مبتلا به دیابت و 45 نفر بدون دیابت استخدام شدند. همه بیماران آزمایشات تشخیصی را از طریق ABI ، TBI و CWD از اندام تحتانی راست انجام دادند. برای ارزیابی صحیح دقت از سونوگرافی دوبلکس رنگی استفاده شد. همکاران مشخص شد که CWD حساسترین و خاص ترین در تعیین PAD در بیماران دیابتی از TBI یا ABI است. مطالعه دیگر علیه ABI به دلیل محدودیت قابل توجهی که در بیماران دیابتی مبتلا به ایسکمی حیاتی اندام ایجاد میکند ، منتفی است.

 

ژل اوزون

یک مطالعه نشان داد که اوزون ، همراه با روغنهای اوزون ، میتواند به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده و محرک بهبودی استفاده شود.این می تواند سود زیادی را برای افرادی که از رنج میبرند ، بدست آورد. علاوه بر این ، درمان با O2-O3 میتواند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) ، تبدیل فاکتور رشد-β (TGF-β) و فاکتور رشد مشتق از پلاکت (PDGF) را بهبود بخشد. فاکتورهای رشد فوق الذکر ، به طور خاص ، TGF-β ، به نظر میرسد در بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی افزایش مییابد

 

خواص های دیگر ژل اوزون

میتواند گانگرن موضعی و بازسازی بافت را بهبود بخشد.  اوزون باعث تجمع پلاکتها ، همراه با آزاد شدن فاکتورهای رشد ویژه (به عنوان مثال ، PDGF ، TGF-β و IL-8) که برای بهبود سریع زخم ها شناخته شده است. علاوه بر این ، اوزون ، هنگامی که به DFU استفاده می شود ، عوامل بیماری زا را از بین می برد و O2 باعث تکثیر فیبروبلاست ها می شود. این امر به بازسازی ماتریس بین سلولی کمک می کند و ناحیه اطراف زخم پای دیابتی را بهبود میبخشد.نشان داد که اوزون دارای خواص ضد باکتری است و روش جدیدی را برای درمان از طریق درمان فشار خون زخمها ایجاد کرده است. جریانی از مایعات ازونیزه تحت فشار 350 دستگاه تولید میشود و از دستگاه اوزون تراپی استفاده میشود. زخم به سرعت پاک میشود ، احتمال عفونت را کاهش میدهد.

 

دوره درمان با اوزون تراپی 

یک مطالعه نشان داد که استفاده از اکسیژن درمانی هایپرباریک میتواند بهبود زخمهای پوستی را بهبود بخشد.تراواگلی و همکاران  بر این باورند که روند تسریع بسته شدن زخم در جمعیت جوان ممکن است به دلیل کشش O2 توسط اوزون در منطقه زخم اطراف باشد که به عنوان یک ماده ضد باکتری برای کاهش عفونت باکتریایی عمل می کند.

 

اوزون در اواخر قرن 20

تیمی از دانشمندان آلمانی از اوزون در زخمهای پوستی ناشی از دیابت استفاده کردند. آنها از کیسه پلی اتیلن به مدت متوسط ​​25 دقیقه با غلظت 10 تا 80 میکروگرم در میلی لیتر استفاده کردند. غلظتهای مختلف فوق با شدت زخم مورد استفاده قرار گرفت. با بهبود زخمهای بیماران ، غلظت کمتری از اوزون استفاده شد.

 

 نظر استادان درمان زخم آلمان در مورد اوزون تراپی

اظهار داشتند که تخلیه و دبریدم اطراف ناحیه زخم پای دیابتی یک گام اساسی در شروع درمان زخم نوروپاتیک است. علاوه بر این ، روند بهبودی توسط اوزون قابل تسریع است ، با این حال ، باید کفش مناسب بپوشید تا فشار غیر ضروری به پا کاهش یابد. در زخم های غیر قابل بهبود ، ترکیبی از درمان O2-O3 ممکن است مفید باشد. یک مطالعه نشان داد که به دلیل خاصیت ضدعفونی کنندگی ذاتی و خاصیت مهار کننده رادیکال های آزاد اکسیژن درون زا ، میتواند باعث بهبود و کاهش درد شود.

 

O2-O3

به عنوان ضد عفونی کننده شناخته میشود زیرا شناخته شده ست که با از بین بردن پاکت آنها از طریق اکسیداسیون پروتئینها و لیپیدهای خاص ، باکتریها را غیرفعال می کند. علاوه بر این ، اینترفرون ، TNF و IL-2 سیستم ایمنی بدن را فعال می کنند. این می تواند توضیح دهد که چرا هنگام استفاده از اوزون تراپی برای زخم پای دیابتی ، کاهش عفونت مشاهده میشود. چند مطالعه نشان داد که هنگامی که بیماران با زخمهای ارتوپدی حاضر میشوند ، میتوان از درمان اوزوناستفاده کرد.

 

تزریق اوزون تراپی

کاربرد و ایمنی تزریق داخل وریدی اوزون در درمان زخمهای مزمن هنوز به طور قابل اعتماد ارزیابی نشده ست. اگرچه درمان با اوزون معمولاً بدون واکنشهای جانبی ایمن ست ، اگر در خارج از پنجره درمانی انجام شود ، ممکن است سمی باشد. از آنجا که تزریق داخل ناحیه اوزون هنوز در هیچ یک از مطالعات مربوط به زخم پای دیابتی استفاده نشده ست ، هنوز ایمنی آن مشخص نشده ست. این تزریقات ممکن ست ناخواسته عفونت سطحی را به بافت عمیق تری منتقل کند. علاوه بر این ، اوزون تراپی برای زخم های عمیق ، به شدت آلوده یا نکروزه توصیه نمیشود.

 

جلوگیری از زخم پای دیابتی

اقدامات مشترکی که فرد می تواند برای جلوگیری از زخم پای دیابتی انجام دهد ، انجام غربالگری سالانه DF همراه با مداخله مراقبت ، به ویژه مواردی ست که در معرض خطر بالای عوارض DF هستند.  اقدام دیگر ، محدود به افرادی که زخم را تجربه کرده اند ، جراحی رفع فشار عصب ست. این میتواند از زخم بیشتر همراه با قطع عضو جلوگیری کند.

 

PAD از عوارض عمده DF ست و میتواند پیش آگهی بهبودی را تعیین کند. طبق گروه مطالعه Eurodiale ، تغییر زخم نوروپاتیک به زخم نورو ایسکمیک اغلب اتفاق میافتد. ارزیابی PAD از طریق تصویربرداری و تجویز مجدد در صورت درمان مناسب و به موقع می تواند خطرات سلامتی را به طور چشمگیری کاهش دهد. با از بین بردن پینه ، کنترل عفونت و کاهش مقدار وزنی که روی پای مبتلا قرار دارد ، می توان زخم های نوروپاتیک دیابتی را کنترل کرد. بسیاری از پزشکان اتفاق نظر دارند که یکی از بزرگترین راهها برای کاهش میزان مرگ و میر و بیماری در میان کسانی که از عوارض DF رنج می برند ، تشخیص زودرس ست.

 

مراقبت جامع از طریق کلینیکهای چند رشته ای پا در سراسر جهان در دسترس ست. تشکیل کالوس در بیماران DF سطح بالایی از پیش بینی تشکیل زخم را فراهم می کند. می توان چنین پینه هایی را از طریق آماده سازی های مبتنی بر اوره از بین برد. از نظر بیماران لازم ست که اقدامات پیشگیرانه را در نظر بگیرند زیرا یک مطالعه نشان داده ست که افراد مبتلا به زخم پای دیابتی کیفیت زندگی ضعیفی در ارتباط با سلامتی ندارند.

 

سیب طب هدف از این مقاله را فراهم آوردن جامعه علمی با آزمایشات بالینی به روز ، مطالعات انجام شده توسط همتا و شواهد قانع کننده در مورد اوزون تراپی در درمان زخم پای دیابتی است.

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.